Microblog
Informatief filmpje over de geschiedenis van het fietsbeleid in Nederland. Hopelijk kijken de Belgische politici ook eens naar dit filmpje en wordt er ook hier een echt fietsbeleid uitgedacht. Nu blijft het vaak bij heel kleinschalige en lokale initiatieven.
Deze documentaire toont mooi de opkomst van cargobikes in de VS. Ook bij ons zie je ze al iets meer, maar nog helemaal niet in de mate zoals in de VS.
Prachtig in beeld gebracht door een cameraman van de NOS.
Het veldrijden van vandaag kun je niet echt meer vergelijken met veldrijden in 1950. Toen was het echt rijden in de velden, inclusief rivieren en muurtjes.
Door mijn val begin december, waarbij ik mijn arm gebroken heb, was er ook een wieltje van de achterbrug van mijn Brompton afgebroken. Gelukkig maar eigenlijk, want daarvoor zijn ze gemaakt. Daardoor heeft mijn Brompton voor zover ik kan zien nergens anders schade.
Ik was al langer van plan om de steunwieltjes te vervangen, maar nu moest ik wel. Ik heb dan ook onmiddellijk bij SJS Cycles een setje Eazy Wheels besteld en meteen ook een frameclip om het achterframe vast te zetten. Het pakje was snel bezorgd, maar zolang ik in het gips zat, kon ik het natuurlijk niet monteren.
Vorige week kon ik dan eindelijk de nieuwe onderdelen op de Brompton plaatsen, en dat ging verrassend vlot dankzij een duidelijke handleiding. De fietsenmaker had me gewaarschuwd dat de frameclip heel ingewikkeld was, maar als je de instructies volgt, is het eigenlijk totaal niet moeilijk.
Van het resultaat ben ik meer dan tevreden. De frameclip zorgt ervoor dat ik bij het nemen van trappen niet steeds het achterframe weer moet uitklappen. En aangezien ik elke dag trappen moet doen aan het station van Brugge is dat wel zo handig. Enige nadeel is dat ik nu natuurlijk niet zo vlot mijn Brompton kan parkeren. Maar dat is eigenlijk ook gewoon kwestie van gewoonte: in plaats van het zadel op te heffen, moet ik hem nu opheffen aan het achterframe door de hendel in te drukken. Mocht je willen, kan je de clip wel uitzetten door het rubberen blokje iets te roteren. Je hebt daarvoor geen gereedschap nodig en dus kun je nog altijd kiezen. Alleen voor mijn zadeltas moet ik nog een oplossing vinden: de velcro blijft soms achter de hendel haken bij het omhoogtrekken van het zadel.
Ook de nieuwe steunwielen zijn een hele grote verbetering. Ik moet nu niet meer trekken aan de Brompton, hij volgt gewillig en volledig geruisloos (wat met de plastieken steunwielen helemaal niet het geval was). Je krijgt er ook een rubberen stop bij om in de zadelpen te steken, die dienst doet als rem. Hij rolt nu immers zo vlot, dat hij wel eens uit zichzelf zou durven wegrollen. Ik moet nu wel zorgen dat ik niet meer val met mijn Brompton, want deze wielen breken niet meer af bij een val.
Al bij al dus een serieuze verbetering. Ik had voordien ook al een lederen Brooks-zadel en Ergon-grips met kleine barends gemonteerd, en met elke upgrade wordt de Brompton nog meer de ideale fiets. Volgend puntje op mijn verlanglijst zijn de remmen, die eigenlijk wel een stukje krachtiger mogen zijn. Maar daarvoor is er niet direct een simpele oplossing.
Eind vorige week en begin deze week was ik in Parijs voor een driedaagse studiereis met de tweedejaarsstudenten Sport- en Cultuurmanagement van de KHBO. Het was al weer eventjes geleden dat ik in Parijs was en het was een leuk weerzien.
Dag 1
De eerste dag (zondag) was een kennismaking met de stad. Eerst met de bus de belangrijkste monumenten voorbijrijden met bijpassende uitleg, gevolgd door een drie uur durende fietstocht. Aangezien we met 52 studenten waren, moesten we ons opsplitsen in drie groepen. Ik heb me vrijwilliger gesteld om de sportieve tocht te begeleiden (wat wilde zeggen: enkele pittige klimmetjes en wat behendigheid in het La Villette). De fietstocht was in het noordoosten van Parijs vanuit Montmartre, langs het Canal de l'Ourcq, door La Villette, langs het Parc des Buttes Chaumont, Parc de Belleville, Cimetiére du Pére Lachaise, Bastille, Place des Voges en het Centre Pompidou om terug te eindigen in Montmartre. Een minder bekende kant van Parijs, maar wel zeer interessant en voorzien van de nodige uitleg van de gids.
Fietsen in Parijs is de laatste jaren geen probleem meer. De gids vertelde me dat sinds de Vélib er een enorme transformatie plaatsvond in Parijs. Heel wat straten zijn nu tweerichtingsverkeer voor fietsers, de zondag worden een heleboel straten autovrij gemaakt en de automobilisten zijn de fietsers gewoon geworden. Het grootste gevaar zit hem in de voetgangers, die zonder kijken oversteken en geen rekening houden met fietsers. Al lijkt het me wel aan te raden dat je het gewoon bent om als fietser in druk verkeer te rijden, er zijn immers niet overal fietspaden.
's Avonds hebben we met een deel van de groep samen gegeten in de Bistro Romain aan l'Opera. Niet duur en toch zeer goed. De beschrijving van de Lonely Planet klopt helemaal: "A surprisingly upmarket place for its price category, and service is always pleasant and efficient." Na het eten heb ik met een aantal studenten nog een avondwandeling gemaakt langs Place Vendôme, het Louvre en de Seine tot aan Châtelet.
Dag 2
De tweede dag ben ik meegeweest met de cultuurstudenten. De voormiddag bestond uit een bezoek aan l'école des métiers de la culture (EAC) waar we elkaar wat beter leerden kennen. Het was interessant om te horen hoe zij hun opleiding invullen, die heel praktijkgericht is. We kunnen zeker nog veel van elkaar leren.
In de namiddag stond een gegidst bezoek aan het Centre Pompidou op de agenda. De tentoonstelling die we bezocht hebben geeft een mooi overzicht van de moderne kunst. Het was de eerste keer dat ik een gegidst bezoek gevolgd heb over moderne kunst, en ik moet toegeven dat de kunst op die manier een heel pak interessanter wordt. Waar je bij oudere kunst vaak zelf veel kan ontdekken, vraagt moderne kunst toch om een extra woordje uitleg.
Dag 3
De laatste dag ben ik meegegaan met de sportstudenten en stond dan ook volledig in het teken van sport. In de voormiddag hebben we het Stade de France bezocht met een gids. Het is een impossant stadium met zelfs een ondergrondse weg die onder het volledige stadion loopt en de spelersbussen toelaat tot aan de kleedkamers te rijden. Die kleedkamers zijn dan weer zeer groot met zelfs een opwarmruimte die kan opgewarmd worden tot 40°C. Vandaar mochten de studenten dan in twee elftallen langs de spelerstunnel het veld opgaan, onder luide aanmoedigingen (een opname, maar toch een leuke toets). Het bezoek werd beeïndigd met een bezoek aan de presidentiële loge (die opmerkelijk sober was) en het museum.
In de namiddag werd de reis afgesloten met een bezoek aan Roland-Garros, waar we opnieuw de kleedkamers te zien kregen, het speelveld en ook de perszaal.
Interessante documentaire over het systeem van vrij te gebruiken stadfietsen. De Vélib in Parijs is voorlopig het hoogtepunt van dit systeem dat meer en meer navolging krijgt.
Update: In Brussel is het abonnement voor Villo (de Brusselse stadfietsen) gratis voor 2010 (normaal €30). Let wel op: als je een gratis abonnement aanvraagt, wordt het op 27/12/2010 automatisch verlengd voor een jaar (betalend). Je kunt dit wel vermijden door een brief te sturen om je abonnement te beëindigen. Abonneren kan op https://abonl-bruxelles.cyclocity.fr/subscribe/details
Leuk om te zien dat autoconstructeurs ook de voordelen van plooifietsen beginnen in te zien.
Een combinatie van lopen en fietsen.
Ziet er interessant uit, maar wel heel duur.
Lecturer, blogger, runner, cyclist, traveler, musician, tech enthusiast ...
Website: http://www.matthieucalu.be
